این هشت ویژگی که بیان شد، از نشانههای دشمن است. اعتماد به دشمن ضربات سنگینی بر پیکر اسلام و مسلمانان وارد میسازد. یکی از بزرگترین عبرتهای تاریخ، اعتماد یاران مختار به دشمن بود.
وقتی مختار وارد میدان شد، به سپاهش گفت: «جمعیت شما بیشتر از جمعیت سپاه مصعببنزبیر است و اگر با شعار یا لثارات الحسین بجنگیم، پیروز میشویم.» سپاهیان به او گفتند: «ما این کار را نمیکنیم، دشمن به ما امان داده است!» با این حیلۀ دشمن، اصحاب مختار او را تنها گذاشتند و بهمحض اینکه مختار بهشهادت رسید، مصعب سر از تن همۀ آنها جدا کرد. در تاریخ آمده است که حدود هفتهزار نفر را گردن زدند.
این نتیجۀ اعتماد به دشمن است. اعتماد به دشمن، بهخصوص دشمنی که عصارۀ همۀ خباثتهای معاویهها، فرعونها، نمرودها و مأمونهاست و امروز در مقابل ما قد علم کرده، خیلی سادهاندیشی و حماقت است.
کلیدِ بحث نفوذ توسط شیطان، در بهشت زده شد و اوج این بحث با شکلگیری حکومت اسلامی توسط یهودیان به وقوع پیوست. قرآن کریم بارها و بارها نمونههایی از نفوذ را در بین افراد بیان میکند؛ از نفوذ سامری تا نفوذ در بلعم باعورا. از نفوذ در منزل حضرت لوط تا نفوذ در جنگ احد و... .
نفوذ یک جریان کاملاً نرم و آرام است؛ بنابراین یکی از بهترین راههای ضربهزدن و از پا در آوردن اسلام ناب میباشد. به همین منظور، دشمنان اسلام بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، بعد از شکستهای متوالی در زمینههای مختلف، به بحث نفوذ روی آوردند تا از این طریق، انقلاب مردمی ایران را تضعیف کنند!
رهبر فرزانۀ انقلاب مدظله العالی دراینباره میفرمایند:
«الان هم شروع کردهاند و برنامهریزی کردهاند برای نفوذ. انواع و اقسام طُرق را من محاسبه میکردم با خودم، دیدم شاید حدود ده راه مهم را برای نفوذ در کشور پیدا کردهاند و دارند عمل میکنند؛ همین حالا دارند عمل میکنند... .»1
منبع
1. بیانات در دیدار رئیس و اعضاى مجلس خبرگان رهبرى، ۱۳۹۴/۱۲/۲۰
[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=32587])