یکی از روحانیون فداکار1، در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، برای تبلیغ به یکی از روستاهای کشور رفت. آنجا آب آشامیدنی سالم و مناسب نداشت و ساکنان دِه برای تهیۀ آب، بسیار در زحمت بودند و بودجهای هم برای تأمین آب لولهکشی نداشتند. ایشان پس از مراجعت به قم، منزل مسکونی خویش را فروخت و با پولش هزینۀ لولهکشی آن روستا را تأمین کرد و خود در خانهای اجارهای سکنی گزید و تا وقتی که از دنیا رفت، مستأجر بود. پس از وی، فرزندان او نیز تا مدتی مستأجر بودند.2
منبع
1. ظاهراً ایشان برادر آیتالله مشکینی، رئیس فقید مجلس خبرگان رهبری بودهاند.
2. هزار و یک نکته اخلاقی از دانشمندان، اکبر دهقان، ص300.