در کتاب شریف نهجالبلاغه آمده است که
در زمان خلافت امیرالمؤمنین علیه السلام شخصی نزد ایشان آمده و گفت: «کیفَ دَفَعَکمْ قَوْمُکمْ عَنْ هَذَا الْمَقَامِ وَ أَنْتُمْ أَحَقُّ بِهِ؟» (چه اتفاقی افتاد که جایگاه شما را درحالیکه حق با شما بود، غصب کردند؟!) حضرت علی علیه السلام فرمودند: «یا أَخَا بَنِی أَسَدٍ، إِنَّک لَقَلِقُ الْوَضِینِ، تُرْسِلُ فِی غَیرِ سَدَد» (ای برادر بنیاسد، تو پریشان صحبت میکنی و حرف را در غیر جایش میزنی). آنگاه در ادامه فرمودند: «وَ هَلُمَّ الْخَطْبَ فِی ابْنِ أَبِی سُفْیانَ فَلَقَد» (بگذار در رابطه با معاویه با تو صحبت کنم ...). 1
این سخن مولای متقیان بدین معناست که اکنون چرا به دنبال مسائل حاشیهای هستید و امور غیر لازم را دنبال میکنید. باید در هر زمان اولویت را تشخیص داد و اقدام فوری را در پیش گرفت. دشمن اصلی معاویه است و مسئله اصلی بحث درباره اوست. حال اگر امروز کسی نزد امام علی علیه السلام میرفت و ایشان میفرمودند دشمن زمانهات را بشناس! منظور از دشمن چه کسی بود؟ آیا دشمن امروز کسانی بهجز آمریکا، اسرائیل و ظالمان عالم هستند؟!
منبع
1. نهج البلاغه، خطبه 162.